KURHANY AMERYKI PÓŁNOCNEJ

Kurhanystanowiły grobowce, było oczywiste, ale z jakiej konkretnej okazji je budowano - to już pozostawało zagadką. Niedaleko swego domu w Monticello w Wirginii, Jefferson zbadał jeden z takich kurhanów o kulistym kształcie, o średnicy około 12 metrów i wysokości 1,5 metra. Rozkopując go natrafił na liczne szkielety ludzkie, niektóre ułożone całkiem przypadkowo, podczas gdy inne leżały w kolejnych warstwach, przy czym najstarsze znajdowały się najniżej. W sumie odkrył tam ponad 1000 szkieletów ludzkich. Czy budowniczymi tych kurhanów byli pradawni mieszkańcy Ameryki? Jefferson miał nadzieję, że tak właśnie było. Uważał poza tym, że byli oni potomkami ludów, które przybyły do Ameryki z Azji przez dzisiejszą Cieśninę Beringa. Fakt ten dopiero po około 100 latach został potwierdzony przez naukę. Ale to, czego Jeffersonowi nie udało się ustalić, to odpowiedź na pytanie, kto owe kurhany wznosił i kiedy to nastąpiło. Zapewne też nie był świadom ogromnej liczby owych kurhanów, rozrzuconych na terenie całego kraju.

Kurhan w kształcie wielkiego węża
Wielkie ziemne kopce zlokalizowane są głównie w dolinach rzek Missisipi i Ohio. Podczas gdy większość ma kształt zbliżony do piramid, najbardziej zagadkowe i ciekawe są kopce przypominające kształtem różne zwierzęta - węże, orły, lisy, niedźwiedzie, łosie, bizony i sporadycznie ludzi. Te unikatowe w skali światowej budowle wciąż stanowią zagadkę czekającą na rozwiązanie. Ze względu na olbrzymie rozmiary ich wyraźny kształt może być widoczny tylko z powietrza, podobnie jak w przypadku rysunków na płaskowyżu Nazca w Peru. Zapewne najbardziej znany kopiec tego typu, usypany w kształcie wielkiego węża, znajduje się w Adams County w Ohio. Ten długi, sinusoidalny wał ziemny ma zaledwie metr wysokości, natomiast jego długość wynosi 405 metrów. Jego budowę datuje się na I wiek p.n.e. Paszcza węża pozostaje szeroko rozwarta, jakby w trakcie połykania jaja. Nie odkryto tu żadnych szczątków ludzkich ani jakichkolwiek przedmiotów codziennego użytku. Znaleziono jedynie miejsca, gdzie kształt węża został najpierw oznaczony kamieniami, a następnie wypełniony gliną z leżącej poniżej doliny. Archeolodzy nie do końca są przekonani o jego znaczeniu i celu wzniesienia tego kurhanu. Pewne domysły mogą być snute w powiązaniu z legendami Indian Ameryki Północnej, gdzie wąż często łączony jest z życiodajnymi właściwościami wody. Z kolei dla meksykańskich Azteków tak zwany Pierzasty Wąż symbolizował nie tylko Słońce, ale również deszcz i burzę.