KREDOWY GIGANT Z CERNE ABBAS

W okolicach Dorset, opodal wioski Cerne Abbas, znajduje się O największa i najlepiej zachowana figura wyryta na kredowym ^ podłożu. Bez wątpienia jest wizerunkiem pogańskim: wysokości w 55 metrów, całkowicie naga, z fallusem w stanie erekcji, z zaznaczonymi żebrami i sutkami. W uniesionej ręce trzyma 37-metrową maczugę, druga dłoń jest wyciągnięta i również mogła ujmować jakiś przedmiot. Pomiędzy nogami tego giganta kiedyś wyryte były jakieś znaki, które nie przetrwały do naszych czasów. Stały się za to źródłem najprzeróżniejszych domysłów. Litery mogły być nazwą giganta; mogły też tworzyć słowo ANO, oznaczającymi Anno, czyli "w roku", a numer - datą 1748, kiedy figura ta została wykuta. Inni twierdzą że owymi literami był skrót IHS oznaczający JEZUSA lub IAO, co odnosi się do Jehowy. Jeszcze inni utrzymują, że były to litery JHD, czyli skrót od Jehowah-Jesus hoc destruit, co znaczy "Bóg to obalił". Na przestrzeni lat wokół figury narosło wiele legend. Jedna z nich głosi, że postać reprezentuje prawdziwego giganta, który siał spustoszenie w okolicy, pożerając owce i powodując poważne szkody. Pewnego razu, gdy położył się na polanie, by odpocząć po posiłku, zapadł w głęboki sen. Wykorzystali to pospiesznie okoliczni mieszkańcy, którzy go uśmiercili, a następnie wyryli w podłożu obrys potwora.

Starożytny bóg czy dzieło fantazji?
Pierwszy zapis o gigancie z Cerne Abbas pojawia się w roku 1751, w liście pisanym przez historyka z Dorset, Johna Hutchinsa: "Słyszałem od dygnitarza dworskiego, że jest to rzecz niedawna, wykuta w czasach lorda Hollesa". Innymi słowy, pomiędzy 1641 i 1666 rokiem. Jednakże Holies mógł też jedynie poprawić istniejący zarys figury, a nieobecność wcześniejszych wzmianek wcale nie wyklucza takiej tezy. Figura z Cerne Abbas bardzo przypomina wizerunek Herkulesa, przedstawionego jako nagi mężczyzna z maczugą, na fragmencie rzymskiego naczynia znalezionego w Norfolk. Gigant ten jest także podobny do rzeźby z Bohuslan w Szwecji z epoki brązu - nagiego mężczyzny z fallusem w stanie erekcji i z dzidą w dłoni. Jakkolwiek szwedzka rzeźba może przedstawiać Tiwaza, północnego boga nieba, wojny i płodności, to Herkules był jak wiadomo atletą z greckiej mitologii. A właśnie za panowania rzymskiego cesarza Kommodusa, który sprawował władzę od 180 do 193 roku n.e., istniał w cesarstwie rzymskim kult Herkulesa, który najprawdopodobniej miał też swoich zwolenników w Bry-tanii. Tak więc gigant ten mógł być celtyckim odpowiednikiem Herkulesa. Imiona Helith, Helis czy Heil, tradycyjnie nadawane gigantowi, mogły być przekręconą formą nazwy Herkules.