TAK-I SULEJMAN: MIASTO KRÓLEWSKIEGO OGNIA

W górach północno-zachodniego Iranu znajduje się głębokie, jak mówi tradycja, bezdenne jezioro, o średnicy około 100 metrów. Zasilane jest gorącymi źródłami, a stały wypływ wody stopniowo utworzył basen o stromych ścianach z mineralnych osadów, mających do 40 metrów wysokości. Znane dzisiaj pod nazwą Tak-i Sulejman, czyli "Tron Salomona", to tajemnicze i piękne jezioro w naturalnym skalnym basenie w czasach przed nadejściem islamu otoczone było ogromną czcią. Połączenie ognia i wody przyciągało do tego miejsca, leżącego w rejonie aktywności wulkanicznej i sejsmicznej, pradawnych założycieli Iranu - Ariów. Czcili bowiem ogień i wodę jako symbole ich boga Ahuramazdy i bogini - Anahity. Ogromnym kultem otoczony był również Mitra, bóg niebiańskiego światła. Obrządek ten, zwany mitraizmem, wiązał się z surowymi, tajemniczymi praktykami religijnymi, które swego czasu zagroziły chrześcijaństwu, oficjalnej religii w późnym okresie cesarstwa rzymskiego. Ariowie uważali zanieczyszczanie trzech świętych elementów - ziemi, ognia i wody - za największe zło. Zasadę rytualnego używania ognistych ołtarzy przejęli później wyznawcy Zaratustry.

Kim są wyznawcy Zaratustry?
Przez ponad 2000 lat istnienia dzieje wyznawców Zaratustry miały okresy wzlotów i upadków. W 1976 roku na całym świecie było ich już tylko 130 tysięcy. Większość z nich mieszka w Bombaju, w Indiach, dokąd uciekli przed naporem muzułmanów i gdzie są znani jako Parsowie. Zoroastryzm, uważany za najstarszą religię objawioną, prezentuje nauki mędrca Zaratustry, znanego w świecie greckim jako Zoroaster. Ten kapłan aryjskiej wiary we wschodnim Iranie wkrótce po 600 roku p.n.e. odszedł od nurtu ortodoksyjnego i ogłosił się prorokiem boga Ahuramazdy. Zoroastryzm stał się zreformowaną wersją wiary aryjskiej, akcentując zasadę dualizmu - wiecznego konfliktu pomiędzy stworzycielem Ahuramazdą i jego wrogiem Arymanem, pomiędzy dobrem i złem, prawdą i kłamstwem.